Home

1e Vermaning


Yazdır

 

HET EENENTWINTIGSTE WOORD(1)

Het Eerste Thema

(2)  بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ

(3)  اِنَّ الصَّلاَةَ كَانَتْ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ كِتَابًا مَوْقُوتًا 

Eens zei een man met een aanzienlijke leeftijd, lichaamsbouw en status het volgende tegen mij:

“Het gebed is iets positiefs. Echter, dag in dag uit vijfmaal per dag bidden is te veel. Omdat er geen einde aan lijkt te komen, wordt men het op den duur zat.”

Enige tijd na de uitspraak van die persoon, gaf ik gehoor aan mijn ego. Ik vernam dat hij dezelfde woorden herhaalde. Vervolgens nam ik hem onder de loep en zag in dat mijn ego door het oor van luiheid dezelfde lessen van satan onderwezen kreeg. Op dat moment besefte ik dat die persoon namens alle kwaadgezinde ego’s sprak. Ik zei toen: “Aangezien mijn ego kwaadgezind is en aangezien hij, die zijn eigen ego niet in toom kan houden, een ander niets bij kan brengen, zal ik beginnen met mijn eigen ego.”

Ik zei:

“O mijn ego! Als reactie op deze woorden die jij in je bijgebrachte onwetendheid, op de matras van luiheid en in de slaap van onachtzaamheid uitte, zul je vijf vermaningen van mij te horen krijgen.”

 

De eerste vermaning

O mijn gedoemde ego! Zal je leven nimmer eindigen? Bezit jij over een document dat jou verzekert dat jij er volgend jaar, of zelfs morgen nog zult zijn? Je onsterfelijkheidswaan zorgt ervoor dat jij het gebed zat wordt. Door je genotzucht stel jij je aan en doe je alsof je eeuwig op aarde zult vertoeven. Als jij je zou realiseren dat je leven kortstondig is en voor niets voorbijgaat, zou het uiteraard, veeleer dan verveling, grote motivatie en plezier in je opwekken om een vierentwintigste deel van de dag te besteden aan een fijne, fraaie, geriefelijke en gunstige dienst, welke als bron dient van ware gelukzaligheid in een eeuwigdurend leven.