Home

4de Vermaning


Yazdır

O mijn suffe ego! Levert deze Godsdienstplicht geen resultaat? Is ze weinig lonend en wekt ze daardoor vermoeienis in je op? Iemand die jou ietwat geld biedt of bang maakt, kan jou daarentegen tot zonsondergang aan het werk zetten, zonder dat het vermoeienis in je opwekt. Het gebed dat zorgt voor weelde en geluk voor je machteloze en behoeftige hart in dit wereldse gastverblijf, voor voeding en licht voor je vastgestelde verblijfplaats in het graf, voor verlof en bevrijding tijdens je berechting na de wederopstanding, voor licht en vervoer bij de brug van Sirât (1) waar men ofwel willend ofwel noodgedwongen overheen zal moeten, aldus een gebed dat dergelijke zegeningen biedt, levert geen resultaat of is weinig lonend in jouw optiek?

Als iemand jou een cadeau ter waarde van honderd euro belooft, laat hij jou er honderd dagen voor werken. Je stelt je vertrouwen in een dergelijke man die terug op zijn woorden kan komen en zonder het zat te worden zul je voor hem arbeiden. Als een Entiteit, over Wie het ondenkbaar is dat Hij op Zijn woorden terugkomt, jou het paradijs als loon en eeuwige gelukzaligheid als cadeau belooft voor een weinig vergende en aangename wederdienst, als jij dan geen dienst levert of met tegenzin – alsof je dwangarbeid levert lusteloos met je lamlendige dienst Hem bekritiseert om Zijn belofte en Zijn cadeau licht opvat, denk je dan niet dat jij een felle berisping en een ernstige afstraffing verdient? Uit angst voor aardse gevangenschap voer je de zwaarste taken onvermoeibaar uit. Bezorgt de angst voor een eeuwigdurende, helse gevangenschap jou dan geen motivatie om een lichte en degelijke dienst uit te voeren?