Home | Wetenschap

Kunt u de Hadith “Barmhartig is de onenigheid onder mijn volk” uitleggen? En is deze Hadith Sahih?


Antwoord: 

Geachte broeder,

Sommigen die over bepaalde hadith denken dat zij verzonnen zijn, zijn degenen die niet begrijpen waarom deze hadith is verkondigd en zien de betekenis er niet van in. Wanneer dit het geval is, hoort men er bewust van te zijn dat diegenen die de betekenis er niet van inzien, lege woorden uitkramen. De hadith die door onze profeet (SAW) is verkondigd, zijn na een strikte controle van de Islam geleerden tot ons gekomen. Ebû Eyyup el-Ensârî, die enkel voor één hadith van Medina naar Egypte is gereisd, is voor deze kwestie genoeg als bewijs. Op de volgende eeuwen hebben de hadith geleerden voor 4 á 5 eeuwen dag en nacht onderzocht hoe waargetrouw deze hadith zijn. Overleveringen die zij als hadith vernamen, namen zij niet direct als authentiek aan. Wie de hadith heeft overgeleverd en welke namenketen hij gevolgd heeft, zijn één voor één onderzocht. Wegens deze verschillen in ketenen van de overleveringen zijn de hadith’s zelfs gegradeerd en zijn hiernaar hadith boeken geschreven. Er zijn hadith waarvan de betekenis hetzelfde is terwijl deze anders zijn overgeleverd. Er zijn weer andere hadith, die volgens de terminologie van de hadith, gegradeerd  zijn naar “merfoe, moenkati, mursel, daief (zwak)”. Dit soort hadith die op het eerste blik niet werden begrepen, werden door de hadith geleerden binnen het kader van de hadith-wetenschappen getracht te begrijpen middels het geheel aan betekenissen van sommige ayah’s en hadith. Op die manier gaven zij uitleg. Zo ook valt de hadith “Onenigheid onder mijn volgelingen is een barmhartigheid.” onder de hierboven genoemde punten. Deze verheven hadith is gedurende de geschiedenis van de Islam voor verschillende bezwaren komen staan. De hadith geleerden hebben hen de benodigde antwoorden gegeven en duidelijk gemaakt dat het zinloze bezwaren zijn.

Als voorbeeld voor dit soort verheven hadith willen wij de woorden en het uitleg van de hadith geleerden uitgebreid neerzetten, zodat diegenen die tegen iedere hadith die zij niet begrijpen “ongegrond” zeggen, op dit vlak voorzichtig zijn. Imam Ajlûnî heeft het boek Keshfoe’l-Hafâ geschreven. In dit boek wordt onderzocht of de hadith waarover is gedebatteerd en als hadith is vernomen, ook daadwerkelijk hadith is. Dit is het origineelste werk op het gebied van hadith. Over deze hadith geven de hadith geleerden het volgende uitleg: İmam Beyhakî Medhal, van ibni Abbas, vekondigt een hadith met de volgende betekenis:

“Mijn metgezellen zijn als de sterren in de hemel. Van welke jullie een hadith vernemen, vinden jullie de waarheid. Onenigheid onder de metgezellen is voor jullie een barmhartigheid.”(1) Op dezelfde plek maakt Beyhakî weer plaats voor de volgende hadith: “Onenigheid onder de metgezellen van Mohammed (SAW) is voor Allah’s dienaren een barmhartigheid.” Inhoudelijk is dezelfde hadith ook door Taberânî, Deylemî, Eboe Naîm, ez-Zerkeshi, İbni Hadjer duidelijk gemaakt. De grote hadith geleerde Hattabî zegt het volgende:

“Twee personen hadden bezwaar tegen deze verheven hadith: de één was gek en de ander was ongelovig. Deze zijn el-Musilî en Djâhiz. Zij zeggen het volgende: “Als onenigheid barmhartig zou zijn, zou eennheid kwelling zijn.” Hattabî, die duidelijk maakt dat dit onzin is, legt “onenigheid” als volgt uit:

“Onenigheid is er in drie soorten. De eerste is de ontkenning van de entiteit van Allah, en de tweede is de bid’at (toevoeging) omtrent de eigenschappen van Allah. Tenslotte is er onenigheid over de fer’i die behoren tot de fikh (Islamitische jurisprudentie). De onenigheid op dit vlak is voor het volk barmhartig. Omar bin Abdoe’l-Aziz zegt het volgende:

 Het gezegde “De metgezellen kenden geen onenigheid” bevalt mij niet. Als zij geen onenigheid kenden, zou er geen fatwaa (Islamitisch oordeel) uitgesproken kunnen worden.

İmam Newewî geeft middels Sahih-i Moeslim het volgende uitleg over dit punt:

“Dat iets barmhartig is, behoeft als zijn tegenpool geen kwelling. Zoiets is binnen deze hadith ook ongegrond. Dit zeggen enkel onwetenden. Allah zegt het volgende: “Het is van Zijn barmhartigheid dat hij de nacht voor jullie heeft gecreëerd zodat jullie kunnen rusten.” Dat de nacht hier “barmhartig” is genoemd, houdt niet in dat de dag een kwelling is.

Weer zeggen sommige geleerden dat door de hadith “Mijn volk verenigt zich niet op dwaling” op te zeggen, niet de betekenis opgemaakt behoord te worden dat “onenigheid onder mijn volk” niet barmhartig is.

Op welke betekenis er wordt gedoeld met “onenigheid” in de hadith, zeggen de geleerden het volgende:

“De bedoelde onenigheid hier is niet de onenigheid omtrent de fundamenten van het geloof, maar onenigheid omtrent de fer’î kwesties. Want onenigheid over de fundamenten van het geloof is dwaling (Kadı İyaz, Sübki). De bedoelde onenigheid hier is onenigheid omtrent arbeid, verblijf, graad en positie. En dit is barmhartig voor het volk, want verschillende beroepen is barmhartig voor iedereen (İmam Harameyn).

De hadith geleerden komen overeen dat het hierbij gaat om onenigheid over de fer’î kwesties. Dit wordt idjtihad (oordeel) genoemd. Door deze verschillende oordelen over de fer’î kwesties, dus niet kwesties omtrent de fundamenten van het geloof, zijn verschillende wetscholen tot stand gekomen. Deze verschillende wetscholen is voor de moslims barmhartig. Want iedere moslims heeft in zijn eigen omstandigheid een wetschool gevolgd en zijn aanbidding uitgevoerd.

Wanneer er tussen beoordelaars onenigheid is over een onderwerp, krijgen de juist oordelenden twee hasenat (goede daad), en de fout oordelenden één hasenat. Zelfs wanneer ze in de religieuze kwesties fout zitten terwijl ze naar het goede op zoek zijn, verrichten ze een goede daad en dus geen slechte daad. Voor een breder uitleg over dit onderwerp kan er gekeken worden naar het eerste boek van Feyzü’l-Kadir (P. 210-212). Wanneer de hadith “Onenigheid onder mijn volgelingen is een barmhartigheid” wordt begrepen als “onenigheid over de dienst voor de Ware, uitleg over verschillende perspectieven, verschillende oordelen hebben”, dan wordt dit onderwerp wat breder. Want terwijl iedere moslim in dezelfde basis en waarheid gelooft, kent ieder persoon een eigen persoonlijkheid en manier van denken. Daarom kunnen gebeurtenissen verschillend worden benaderd en verklaard. Aangezien moslims hun kwesties middels vergaderingen zullen oplossen, kan iedereen op een serieuze wijze zijn gedachte duidelijk maken, en middels zijn kennis en specialisatie zijn perspectief duidelijk maken. Op deze manier kan onenigheid een bron van materiële en spirituele ontdekking zijn. Wanneer Said Nursi deze verheven hadith in zijn boek “De brieven” uitlegt, gaat hij met drie vragen en antwoorden en met voorbeelden in op dit onderwerp. Samengevat is het uitleg als volgt:

Vraag en antwoord zijn als volgt:

In de hadith is vermeld “Onenigheid onder mijn volgelingen is een barmhartigheid.” Onenigheid behoeft partijdigheid. Hoe kan dit barmhartig zijn?

Met de onenigheid in die overlevering wordt een gunstige onenigheid bedoeld. Ofwel, ieder werkt voor herstel en verspreiding van zijn eigen weg. Er wordt niet gewerkt aan afbraak en opheffing, maar vordering en vervolmaking van andermans weg. Echter is ongunstige onenigheid – wat inhoudt dat er kwaadgezind en vijandig gewerkt wordt aan elkaars afbraak – gezien de overlevering, verworpen. Want zij die met elkaar ruziën, kunnen niet gunstig functioneren.

De tweede vraag: de partijdigheids-kwaal redt de onderdrukte van de wreedheid van de tiran. Want wanneer de vooraanstaanden van een stad verenigen, kunnen ze de onderdrukten terneerslaan. Wanneer er sprake van partijdigheid is, kunnen de onderdrukten elkaar redden door een partij te kiezen.

Deze kwestie wordt als volgt uitgelegd:

Als er partijdigheid omwille van rechtvaardigheid plaatsvindt, kan het steun zijn voor de rechtvaardigen. Echter zijn de egoïstische en kwaadgezinde partijdigheden zoals de hedendaagse, support voor de onrechtvaardigen; zij vormen een steunpunt voor hen. Want wanneer de duivel bij een man met kwaadgezinde partijdigheid komt en zijn support toont door zijn opvatting te ondersteunen, zou die man de duivel barmhartigheid toewensen. Als er een engel van een man zich zou aansluiten bij de tegenpartij, zou hij dusdanig onrechtvaardig zijn, hij zou hem wel –God verhoede – onheil kunnen toewensen.

En de derde kwestie is als volgt:

Wanneer er onenigheid is omwille van rechtvaardigheid of waarheid, dan is er onenigheid om de redenen die tot de overeenstemmende hoofdzaak en doel leiden. Door alle punten in een waarheid te exposeren, worden rechtvaardigheid en waarheid gediend. Botsing tussen onenigheden omwille van partijdigheid, kwaadgezindheid, baatzuchtigheid en faraonische zelfzucht, straalt geen glans van waarheid uit, maar brengt een vuur van oproer. Terwijl unanimiteit het doel hoort te zijn, is er tussen de ideeën van zulke mensen geen overeenstemming te vinden op aarde. Omdat het niet omwille van rechtvaardigheid is, wordt er extreem overdreven en ontstaan er redenen tot verdeeldheid, zonder mogelijkheden tot eendracht. De hedendaagse wereldse toestand is hier getuige van.

Na samengevat dit uitleg gegeven te hebben, waarschuwt Bediuzzaman Said Nursi alle moslims met het volgende:

O gelovigen! Als jullie niet schandelijk in gevangenschap willen vervallen, kom dan tot bezinning. Betreed het heilige fort “Gelovigen zijn slechts elkaars broeders” (49:10) en vind steun tegen de tirannen die profiteren van jullie onenigheid. Anders kunnen jullie, jullie levens behoeden, noch jullie rechten verdedigen.

Zoals bekend kunnen twee krijgers tijdens een strijd met elkaar, beide overwonnen worden door een kind. Als twee bergen op een weegschaal elkaar in balans houden, kan een kleine steen met ze spelen door hun evenwicht te verstoren; hij kan de ene omhoog en de andere omlaag halen. Zie nu, o gelovigen! Wegens overdreven hebzucht en vijandige partijdigheid verliezen jullie volledig jullie macht; met weinig kracht kunnen jullie verpletterd worden. Als jullie betrokken zijn met jullie sociale leven, maak dan het verheven principe: “De band tussen gelovigen is als de steun die ervoor zorgt een gebouw staande te houden.” jullie levensprincipe en wordt gered van wereldse vernederingen en kwellingen in het hiernamaals.

Als er na zo een lang uitleg alsnog over deze hadith “ongegrond, verzonnen” wordt gezegd, dan is dit niets anders dan onwetendheid. Geen enkele hadith geleerde heeft deze hadith “ongegrond” verklaard. Bediuzzaman Said Nursi heeft in de twaalf fundamenten van de derde tak van het 23ste Woord in zijn boek “De woorden” duidelijk gemaakt hoe er naar twijfelachtige hadith gekeken zou moeten worden; het is verstandig die te raadplegen.

 


[1] El-Adjlûnî, Keshfoe’l-Hafâ, 1:64; el-Moenâvî, Feyzoe’l-Qadîr, 1:210-212.

Share this