Home

Wat betekent supplicatie en waarom wordt dit verricht?


Antwoord: 

Supplicatie houdt in: willen van of verzoek doen op iets.

Het is helder dat het wereldse leven op twee grondslagen steunt: het verwerven van profijt en het verwijderen van schade. Ofwel, verwerving van de benodigdheden voor de voortzetting van zijn leven garanderen en zekerheid verkrijgen middels vermijding van hetgeen zijn leven schaadt. Rondom deze twee vlakken is de mens uitermate onbekwaam. Hij is uitermate machteloos in zowel de ontwikkelingen van zijn cellen, als de ontwikkelingen van de hemel en aarde; hij kan er geen invloed op uitoefenen. Deze machteloosheid richt hem tot supplicatie. Nadat hij zelf zijn wil en kracht zonder gebreken heeft benut, blijft er vanwege zijn machteloosheid niets anders over dan steunen op de gunst van zijn Schepper middels supplicatie en vragen om vergiffenis voor mogelijk gepleegde zonden.

Het gebed, vasten en dergelijke Godsdienstoefeningen zijn enigszins ook supplicaties.

In “De Brieven” van de Risale-i Nur staat het volgende over de supplicaties:

“Supplicatie is een Godsdienstoefening. Godsdienstoefeningen zijn vruchten voor het hiernamaals. De wereldse doelen zijn de tijd voor dat soort supplicaties en Godsdienstoefeningen.”

Wanneer men supplicaties verricht, houdt hij zich aan het vers “Verricht al smekend en waarachtig jullie supplicatie.” (A’raf). Hij onderwerpt zich aan Hem, wenst van Hem, en vraagt om Zijn vergeving. Deze toestand is een supplicatie en zal zijn vrucht in het hiernamaals afwerpen.

De diepste betekenis van de supplicatie is van Hem Zijn tevredenheid vragen, dichterbij Hem willen komen, en de hoogste graad willen bereiken in: het geloof in, angst voor en houden van Hem. Luisterend naar de diepgaande betekenis van het vers “De harten zullen enkel voldoening krijgen door Hem te gedenken.”horen we van Hem te wensen Hem te gedenken; met besefdat Hij dichterbij ons staat dan wijzelf, wensen voor het waarnemen van zijn nabijheid in ons hart.

 

Share this