Home

Bescheiden


Laat me het hout dragen

Ze waren op een reis ... Ze namen een pauze om te eten. Al Zijn vrienden kregen een taak. De profeet Mohammed (vzmh) zei: "Laat me het hout voor jullie dragen." Zijn vrienden wilden Hem beletten dit te doen: "O boodschapper van Allah! Neem wat rust, we zullen dat werk ook doen." De profeet Mohammed antwoordde plechtig: "Ik weet dat u het graag uit zou willen voeren. Maar ik ben echter niet gelukkig in een bevoorrechte positie in een gemeenschap. Dit is ook niet geliefd bij Allah." En Hij ging door met het verzamelen van hout.

Hij gaat rustig naar bed

Het was in de eerste dagen na de migratie. De Moslims van Medina deelden alles met hun Mekkaanse broeders, die al hun materiële bezittingen achter hadden gelaten in Mekka. Er waren tien gasten voor elk huis. Profeet Mohammed deelde een van die huizen met zijn Mujahid vrienden. Miqdad bin Aswad, een van hen, vertelt: "Er waren een paar geiten in het huis, waarmee ze hun brood verdienden met het verkopen van hun melk. Toen de geiten werden gemolken, en iedereen hun aandeel te drinken had gekregen... Het aandeel van Profeet Mohammed (vzmh) werd achtergelaten in de container. Op een nacht kwam profeet Mohammad (vzmh) laat thuis; iedereen had zijn deel gedronken en was naar bed gegaan. Hij zag dat de container leeg was, maar hij zei daar niets over en bad vervolgens als volgt: "O Allah, Hij die mij vandaag heeft gevoed! Voed hen ook!"

Toen werd Miqdad wakker en wilde één van de geiten slachten ter ere van de Profeet, maar Profeet Mohammed )vzmh) liet dat niet toe. In plaats daarvan heeft hij de geit weer gemolken en dronk de paar druppels die uit de geit kwamen en ging rustig slapen.

Ik ben de koning

De profeet Mohammed (vzmh) handelde samen met Abu Hurairah. Na de handel gaf de Profeet zilverstukken om te worden gewogen aan de verkoper (deze werden toentertijd als betalingsmiddel gebruikt) en zei: "Wees voorzichtig, en weeg zwaar." De verbaasde verkoper zei dat hij nog nooit eerder zo een aanbod van zijn klanten gehoord had. Hierop deelde Abu Hurairah hem mee dat hij de Profeet was; daarop wilde de verkoper onmiddellijk de handen van de profeet Mohammed (vzmh) kussen, echter stond Hij hem niet toe dit te doen. Hij zei: "Dit is gebruikelijk voor de Perzen en voor hun koningen. Ik ben geen koning, maar een persoon zoals jij... ".
Op de weg terug naar huis, wilde Abu Hurairah hem helpen door de gekochte waar te dragen. Hij stond hem ook niet toe dit te doen.

"Een persoon moet zelf zijn eigen lasten dragen, indien dit mogelijk is."

Allen voor Allah

Telkens wanneer de Profeet naar Zijn vrienden ging, stonden zij direct allemaal op. Op een dag kon Hij hier niet meer tegen en zei:

"Ga niet net als Iraniërs doen door naar elkaar te kijken en op te staan als ik binnenkom, want ik ben een persoon die eet als een slaaf en die zit als een slaaf."

In een vergelijkbare situatie, voegde Hij het volgende eraan toe:

"Sta niet voor iedereen op, Alleen Allah verdient om voor opgestaan te worden." Daarna, als Hij ergens binnen kwam, lieten zijn vrienden het achterwege voor Hem op te staan en bleven zitten.

Ik heb al drie dagen honger

De Boodschapper van Allah had al drie dagen niets gegeten. Hij ging naar het huis van zijn dochter, Fatima, om te vragen of er iets te eten was: "O, mijn dochter! Heb je niet nog iets te eten? Ik heb erge honger." Fatima (R.A) antwoordt: "Mijn vader, mag ik mijn ziel offeren voor U! Ik zweer dat ik niets te eten heb om het U aan te bieden." Gedurende deze tijd was Hij de leider van dat land en niet alleen een Profeet...

Op een andere dag bracht Hz. Fatima (RA) het gerstebrood dat ze net had gebakken naar haar vader. Profeet Mohammed (vzmh) zei tegen Zijn dochter: "Mijn dochter, ik zweer dat je vader drie dagen niets heeft gegeten." Gedurende deze tijd was Hij ook hoofd van de staat.

Totdat Habbab terugkeert

Habbab bin Arat was een bevrijde slaaf die migreerde van Mekka; hij was een van de eerste moslims. De slaven werden als mensen beschouwd die tot het laagste niveau behoorden. Hij werd door de profeet op een lange reis naar Medina gezonden. Profeet Mohammed (vzmh) zelf deed de klusjes in het huis van Habbab bin Arat, elke dag tot hij terug kwam. Profeet Mohammed heeft de koeien en de geiten gemolken, omdat de vrouwen in het huis niet wisten hoe zij behoorden te melken. Hij liet de familie niet negatief beïnvloed worden door de afwezigheid van de man van dat huis.

Ik zal tussen hen zijn

De Boodschapper van Allah werd gestoord door bekeerde Arabische migranten die zich niet bewust waren van de goede manieren en vriendelijkheid. Dit was ook een serieus onderwerp waar Zijn oom, Abbas (r.a), erg geïrriteerd door raakte. Op een dag zag Zijn oom Zijn neef toen hij was omringd door een dergelijke groep op een stoffige plaats en onder de brandende zon. Bij het zien van hem kon hij er niet meer tegen en zei: "O Boodschapper van Allah! Laten we een prieel bouwen voor U, zodat U beschermd zult worden in ieder tegen de zon! Je kunt daar dan luisteren naar de problemen van de moslims." Hij antwoordde: "Nee. Ik zal tussen hen zijn totdat Allah me aan zijn zijde neemt. Ik zal niets zeggen wanneer ze op mijn hiel stappen en aan mijn kleding trekken."

Nee! Ik heb honger!

Abu Hurairah zag de Profeet (vzmh) zittend bidden en vroeg: "O Boodschapper van Allah! Ben je ziek? Hij antwoordde: "Nee, ik heb honger!"

Op de weg van Allah

De Profeet benoemde Moeadh, de zoon van Jabal, als de gouverneur van Jemen en nam afscheid van hem. Moeadh, die te paard was, voelde zich in verlegenheid gebracht omdat de profeet Mohammed (vzmh) te voet was en zei: "O boodschapper van Allah! Laat me afstappen en met U meelopen." Het voorstel werd verworpen en zei: "O Moeadh! Ik wens mijn stappen te nemen op de weg van Allah."

Kalmeer; doe rustig aan

Een nieuw bekeerde moslim, een Arabische migrant, die de Boodschapper van Allah voor de eerste keer zag, was wegens de opwinding aan het trillen. De profeet Mohammed (vzmh) zei: "Kalmeer, doe rustig aan. Ik ben geen koning, maar de zoon van een Quraishite vrouw die vroeger gedroogd vlees aten."

Vergeet me niet in je gebed!

Umar (r.a) wilde toestemming van de Profeet om naar Mekka te gaan zodat hij de oemrah uit kon voeren. Hij gaf met een gelukkig gevoel toestemming en zei: "Mijn vriend! Vergeet mij niet in je gebed." Volgens Umar (r.a) was dat de gelukkigste dag in zijn leven.

Toen ik een herder was

Een paar vrienden van de Profeet gingen naar Hem toe met stekelige vruchten die wren geplukt van een boom genaamd Arak. Onrijpe vruchten trokken de aandacht van de Boodschapper van Allah en Hij gaf commentaar op een zeer natuurlijke manier: "Pak de vruchten van deze boom nadat ze donker en volledig rijp zijn. Toen ik een herder was, plukte ik ze om ze op te eten." Gedurende deze tijd was Hij de leider van het Arabische schiereiland en had hij een dominante plaats in de harten van duizenden gelovigen.

De Profeet is bezig met husihoudelijk werk

Na de dood van de Profeet (VZMH) werd aan zijn vrouw en de moeder van alle gelovigen Hz. Aisha de volgende vraag gesteld:

"Hoe was de apostel van Allah thuis?"

Hz. Aisha (RA) antwoordde:

"Hij was blij om Zijn werk zelf te doen. Ondanks dat Zijn vrienden altijd klaarstonden om Hem (vzmh) te helpen, wilde Hij dat niet. Wanneer Hij (vzmh) thuis was, repareerde Hij zijn kleren, veegde het huis, gaf de geiten melk en voedde de vastgebonden kamelen. Daarnaast repareerde Hij zijn eigen schoenen en lekkende waterzakken. Hij hielp de bedienden en kneedde deeg met hun. Ook zijn voedsel van de markt droeg Hij zelf. Wanneer iemand vroeg:

"O, Boodschapper van Allah! Laat mij ze dragen. "

Antwoordde Hij (vzmh): "Elke gelovige moet zijn eigen last zelf dragen als hij dat kan."

Wilt u niet, O Omer?

Hz. Omar (R.A.) kwam een keer de kamer binnen waar de heilige Profeet aan het rusten was. Hij bekeek een tijd lang de kamer rond. Aan de ene kant van de kamer lag er een stuk dierenhuid en aan de andere kant lag er een kleine buidel gevuld met gerst. Dat was het enige wat aanwezig was in de kamer van de Apostel van Allah. Bij het zien van deze scène begon Hz. Omar te huilen. Zijn gehuil maakte de Profeet (vzmh) wakker. Zo zag Hz. Omar de afdrukken van de mat en bloedsporen op het lichaam van de Profeet(vzmh) en begon bevend te huilen. De Profeet Mohammed(vzmh) vroeg verbaasd:

"O, Ibn al-Khattab! Waarom huil je?”

"O, Boodschapper van Allah! De Perzen laten hun koningen in paleizen wonen en de Byzantijnen geven hun keizers een luxe en heerlijk leven. Jij bent de boodschapper van Allah geef ons toestemming dan zullen we... "

Onze Profeet (sav) begreep wat hij bedoelde. De Apostel van Allah (c.c.) onderbrak zijn toekomstige Kalief met een droevige glimlach en een mooie gebaar. Hij (vzmh) citeerde het volgende vers:

"En Het Huis van het Hiernamaals is het werkelijke leven, beseften zij dit maar"(Al Ankaboet 29:64)

En Hij voegde eraan toe:

"Zou je niet willen o Omar dat deze wereld behoort aan hen en het hiernamaals aan ons?"

Opent Zijn Boezem

 Er waren een aantal uren over totdat de slag bij Badr zou beginnen. De apostel van Allah (vzmh) controleerde voor de laatste keren de laatste lijnen en zijn soldaten. Hij drukte zachtjes op de rug van Usayd de zoon van Khudayr, die iets aan de voorkant was, en wilde dat hij zich aan de lijn zou groeperen. Hierop zei Usayd, die een grappemaker was:

“O apostel van Allah (vzmh), U heeft mij pijn gedaan, laat mij hetzelfde bij U doen.” De Profeet (vzmh) stond meteen voor hem en zij:

“Ik ben hier. Neem je recht terug”.  Vervolgens zei Usayd met een serieuze toon:

“Maar O Apostel van Allah, mijn boezem was bloot, U heeft kleren aan”. Hz. Mohammed (vzmh) deed Zijn kleren omhoog zodat zijn boezem bloot werd en zei:

“Neem je recht nu.”

Usayd de zoon van Khudayr, die de Profeet begon te kussen en omhelzen zei:

“O apostel van Allah, laat mijn vader en moeder voor U geofferd worden. Mijn wens was dat er slechts een einde zou komen aan mijn leven nadat ik U heb kunnen kussen en omhelzen.”

Ik hou er niet van gediendt te worden

 De Profeet(vzmh) was onderweg richting de moskee met Amir, de zoon van Rabia, tevens een van Zijn vrienden. De veters van de schoenen van de Profeet waren los. Amir wilde het meteen vastmaken. De Profeet (vzmh) hield hem meteen tegen en bindde Zijn veters zelf. Tijdens het vastmaken van Zijn veters gaf Hij Amir de les:

“Dat is een dienst aannemen die aangeboden wordt door anderen. Ik hou er niet van om diensten aan te nemen die voor mij gedaan willen worden.”

U bent niet sterker dan ik

Er was een stoet die vooruitbewoog voor de eerst belangrijke test; de slag bij Badr. Er waren slechts enkele kamelen aanwezig. Per drietal soldaten was er maar een kameel ter beschikking. Hierbij werd de kameel dan om de beurt gereden. De vrienden van de Profeet Mohammed(vzmh), die een kameel deelden met Hem, wilden vrijwillig hun beurten ook aan de Profeet (vzmh) geven. Ze wilden dat de Profeet(vzmh) continu op de kameel bleef zitten. De Profeet (vzmh) accepteerde het niet en zei: “Jij bent niet sterker dan mij. Bovendien heb ik sawab net zo hard nodig als jij dat hebt.”