Home | Het geloof

Kan het geloof eigenlijk wel samen met de wetenschap? Zijn het eigenlijk geen tegenpolen van elkaar?


Antwoord: 

Dit onderwerp heeft veel aspecten. Wij zullen enkele hieronder behandelen.

Het ware geloof kan niet tegen de wetenschap zijn

Als we het over het geloof hebben dan komen er  twee verschillende termen naar voren. “ Het ware geloof” en “superstitie”. Superstitie is een onzinnig bijgeloof dat door eigen verbeeldingen van de mens of door het reformeren van het ware geloof te voorschijn komt. Het ware geloof is een dichtwerk van de geboden en verboden van Allah die het heelal met zijn kracht creëert en met zijn wijsheid en kennis ordent, de aarde voor de mens een wieg en de zon een lamp maakt, het land met bloemen en de hemel met sterren optuigt.

Het ware boek is een decreet van Allah, en het heelal een creatie en eigendom van Hem. Daarom wordt dit universum ook wel “ het universum boek” genoemd. Elke branche van de wetenschap is een tafsir en verklaring van een pagina, een zin of een punt uit dit “universum boek”. Het menselijk lichaam is enkel een woord uit dit boek. Voor elk orgaan van de mens is er tal van boeken geschreven. De tand is een letter waar er een overvloed aan experimenten en scripties (verhandelingen) van zijn gemaakt. Elk atoom en elk cel symboliseren een punt uit dit “universum boek”. De verklaringen van elke stuk van het “universum boek” is ontwikkeld als een apart branche van de wetenschap. Daarom kan de wetenschap die de wijsheden achter het universum en verborgen schoonheden aan het licht brengt niet worden gezien als iets tegenstrijdig met het woord van Allah.

Sommige kringen zien elke ontdekking van de wetenschap als een overwinning op het geloof. Die overwinning kan echter alleen gelden voor een superstitie die de wetenschap ontkent. óf het kan beschouwd worden als een overwinning van het verstand op de Kerk (Rooms-Katholieke) die eeuwen lang Europa weerhield van de wetenschap en Galileo Galilei naar de inquisitie stuurde omdat hij zei dat de wereld om de zon draait.  Een moslim daarentegen ziet een dergelijke ontdekking als een oplossing van het mysterie van het universum, dat “het boek der schepping” is. Weer ziet een moslim alle pracht van de beschaving als een vrucht van het menselijke denkvermogen en beschouwd dit als een resultaat van de aan de mens gegeven vermogen en aangeboden mogelijkheden. Zoals Allah het maken van honing aan de bij inspireert en de koe een melkfabriek maakt zo laat Hij ook het menselijke verstand dergelijke vruchten afgeven, denkt een moslim. Telkens als er nieuwe ontdekking worden gedaan, wordt zijn verbazing en verwondering over de kennis en wijsheid van Allah veel groter en zegt hij: “Mashallah”.

 

De branches van het geloof en de wetenschap

De natuurwetenschappen spreken zich uit over door een goddelijke kracht gecreëerd universum. Het geloof laat de mens kennis maken met de Schepper. Zoals natuurwetenschappen bewijzen dat heel het bestaan een functie heeft,  zo laat het geloof weten dat de mens niet een dwaling is en stelt zijn taak vast als “ godsdienstoefening”(ibadah). De natuurwetenschappen behandelen het lichaam door elk fijn deel te analyseren en het geloof spreekt tegen de ziel die zich in dat lichaam bevind. Bijvoorbeeld, natuurwetenschappen onderzoeken hoe het oog werkt en het geloof leert waarnaar het oog wel en waarnaar niet mag worden gekeken.

De Koran is niet een natuurwetenschappelijk boek, maar een goddelijk decreet die mensen de juiste pad op leidt en hen uitnodigt tot dienaarschap. Dit is dan ook de reden waarvoor in koranische verzen enkel impliciet word verwezen naar natuurwetenschappelijke kwesties. Als er in dat goddelijke voorschrift expliciet werd verwezen naar hedendaagse wetenschap, dan zou eeuwen lang dit niet word begrepen door mensen, wellicht zelfs worden ontkent. Dit zou anders een barrière zijn voor de goddelijke uitnodiging, bevel en waarschuwing.

In de koran, die de laatste en meest excellente is van de “haq boeken”(boeken die door goddelijke openbaring zijn neergezonden ), is er geen enkel verbod die mensen van de wetenschap weerhoudt. Laat staan dat er geen verwijzing is naar het feit dat er naar de maan zal worden gereisd, dat er vliegtuigen zullen worden gemaakt en dat elektriciteit zal worden ontdekt. Aldus worden alle ontdekkingen en uitvindingen die worden gedaan tot aan de dag des oordeels niet duidelijk vertelt in Koran, omdat het niet direct een verbinding heeft met het geloof.

 

Het psychologische gedeelte van dit onderwerp

Voor zover we zien zijn de mensen die de discussie voortzetten over of het geloof wel of niet samen kan met wetenschap en kennis, over het algemeen personen die de dood willen vergeten, het hiernamaals niet willen herinneren en afstand willen nemen van godsdienstoefening.

Je vraagt aan één van hen het volgende:

 -“Elk gunst wilt zijn dank toch, of niet?”

-”Ja”, wordt beantwoord.

Je gaat verder:

-“Het niet bedanken voor de gunst is ondankbaarheid, toch?”

Weer wordt er op dezelfde manier beantwoord.

- “Natuurlijk”

- “In dat geval... Zou er dan geen dankbetuiging moeten worden geuit naar Allah, die jou op een aardbol waarvan de snelheid tienduizend kilometer per uur is al jaren laat reizen en jouw bloed bij elk ademhaling verschoont. Allah, die jouw ziel met een verstand, geheugen en emoties en je lichaam met handen, voeten en organen heeft uitgerust? Zouden we dan niet godsdienstoefening moeten uitvoeren?”

Diegene raakt in de war na deze vraag en stelt een vraag die helemaal niets te maken heeft met onderwerp.

-“Zeg eens, is kunstmatige inseminatie volgens jullie geloof toegestaan?”

Op deze manier wil hij afdwalen van het onderwerp, alsof zijn dankbaarheidschuld aan Allah en zijn plicht om godsdienstoefening uit te voeren komt te vervallen als wij geen antwoord kunnen geven op deze vraag.

Deze psychologie ligt vaak onder de discussie of het geloof wel of niet tegenstrijdig is met wetenschap en kennis. Ik zeg vaak, want er zijn ook mensen, alhoewel heel weinig, die dergelijke vragen stellen omdat ze het daadwerkelijk willen leren.

Share this