Home | Geloof in Allah

Is oneindigheid te begrijpen?


Antwoord: 

Zoals het niet mogelijk is een zee in een beker te plaatsen, zo ook kan men het concept “oneindigheid” met zijn beperkte begrip niet vatten. Hoewel men oneindigheid niet kan vatten, kan men wel weten wat zij is. Weten en geloven is één ding, begrijpen is weer aan ander ding.

Een mens is in alles beperkt. Het leven heeft een begin. Zoals ieder begin een eind aangeeft, zal ook dit leven een einde hebben. In dit korte leven met een begin en een eind, kan men in alle opzichten kleine taken uitvoeren. Het oog is in staat twee-en-een-half procent van de aanwezige lichtkleuren te zien. Het oor kan enkel geluiden van bepaalde frequenties horen.

Dit geval dat openlijk te zien is in de materiële wereld, geldt ook voor de wereld van de ziel. Het menselijke verstand vat niet alles, want beginnen om te leren heeft een begin. Kennis die een begin heeft, kan niet oneindig zijn; net zoals het leven…

Het gebrek van het menselijke verstand begint bij het niet kunnen begrijpen van zichzelf. Hoe kan dit gebrekkige verstand oneindigheid vatten, terwijl het zichzelf niet vat. De mens die begrijp dat drie minder is dan vier, weet ook dat wanneer hij vier van die drie aftrekt, op een negatieve uitkomst uitkomt. Als hij alsnog probeert oneindigheid te vatten met zijn gebrekkige verstand, betekent het dat hij het accepteert dat het resultaat oneindig negatief zal zijn.

De mens kan oneindigheid niet begrijpen, maar er wel in geloven. Dit is ook een grote Goddelijke gunst. Mocht dit niet zo zijn, hoe zou hij moeten geloven in zijn Heer wiens attributen oneindig zijn.

Op dit vlak is aan de mens de mogelijkheid gegeven hierover bepaalde ideeën te hebben en te vergelijken. Hij weet aan de hand van deze mogelijkheid dat, zoals hij een begin en een eind heeft, alles een begin- en een eindpunt heeft.

Alles dat een begin heeft, leert ons tegelijkertijd de volgende twee waarheden: Hij die mij uit het niets heeft geschapen, is er altijd geweest. Zo ook maakt ieder einde ons duidelijk dat er een oneindige Entiteit is. Laten we ons de volgende vragen stellen: is het enige dat jij niet snapt, oneindigheid? Kan jij vatten hoe de planeten en de zon gecoördineerd worden? Kan jij de attributen van de ziel, het verstand, de fantasie, het geheugen begrijpen? Heb jij kunnen uitleggen wat de spirituele fabriek is in een appelboom? Hoe kan het dat er uit een ei een vogel ontstaat? Hoe kan een sperma negen maanden later huilen, zien, waarnemen?

In deze wereld is wat hij ziet, begrijpt en weet veel minder dan wat hij niet ziet, niet begrijpt en niet weet.

Alsof de mens deze vergankelijke goederen begrijpt, behoort het proberen te vatten van oneindigheid hem tenminste te vermoeien. Ik zeg hier ‘tenminste’, want zulke ongegronde zoektochten kunnen tot de dwaling leiden.

De mens probeert wegens twee verschillende redenen oneindigheid te vatten. De eerste is door de oneindigheid van de Goddelijke attributen. De tweede is door de oneindigheid van het hiernamaals. Er is een belangrijk verschil tussen deze twee punten. Wanneer er wordt gesproken over de oneindigheid in het hiernamaals, wordt er direct gedacht aan de tijd: een leven dat niet eindig, vergankelijk en onvolmaakt is. Hier is er sprake van een leven dat niet terug wordt genomen en dus oneindig is. Dit hoort het menselijke verstand te begrijpen.

En als we het over de oneindige Goddelijke attributen hebben: met ‘Zijn kracht is oneindig’, wordt het volgende bedoeld: “het maakt niet uit hoeveel werelden Hij creëert, in Zijn kracht neemt niets af. Zijn oneindige kennis, betekent dat Hij losstaat van onwetendheid. Andere attributen kunnen op de zelfde manier, met dezelfde logica benaderd worden. “Hij die er altijd was, zal er zeker voor altijd zijn” is geldig voor Zijn entiteit en Zijn attributen. Dus al zijn attributen zijn oneindig. Geen van Zijn attributen is namelijk later tot stand gekomen; ze zijn er altijd geweest.

Share this