Home | Het geloof

Waarom moeten wij richting Kabaa bidden?


Antwoord: 

Qibla betekent in het Arabisch ‘richting’. Wanneer de Moslims bidden, wordt er dus gedacht aan de Kabaa.

De Profeet (v.z.m.h.) bad vanuit Mekke richting Kabaa of direct richting Beyt’ul Makdis. Toen Hij (v.z.m.h.) emigreerde naar Medina, heeft Hij (v.z.m.h.) weer zeventien maanden richting Beyt’ul Makdis gebeden. Echter:

“Waarlijk, Wij zien uw aangezicht zich naar de hemel wenden, daarom zullen Wij u tot beheerder maken van de Qiblah, die u behaagt. Wend daarom uw aanaangezicht naar de Heilige Moskee en waar gij ook moogt zijn, wendt uw aangezicht daarheen.” 1

De fysieke vorm van welke richting de Qibla is, toont de Kabaa aan. De Islamitische geleerden zijn hierover in overeenstemming. Wanneer de Kabaa niet te zien is en wat dan de Qibla is, zijn er drie heersende perspectieven over. Volgens Imam Ebu Hanife is de Qibla richting de Kabaa. Wanneer een Moslim bidt, is het genoeg dat hij zich richt tot de Kabaa. Want wanneer een Moslim zich ver van de Kabaa bevindt, is het onmogelijk de Kabaa exact voor zich te hebben. 

Imam Shafi en Ahmed b. Hanbel staan achter het punt dat niet de richting van de Qibla, maar de Kabaa op zich de Qibla is en dus niet uitmaakt waar je bent, je altijd tot de Kabaa hoort te keren. Volgens deze geleerden wordt het gebed niet geaccepteerd zolang de Kabaa niet recht tegenover zich wordt genomen. Het derde perspectief van Imam Malik is in de kern hetzelfde als Imam Hanife’s perspectief. Volgens hem behoren de mensen die zich in Masjid Haram bevinden zich te richten tot de Kabaa; zij die zich in het Haram gebied en het gebied daarbuiten bevinden, behoren zich ook tot het Haram gebied te richten. 

Je richten tot de Qibla is een verplichting. Als er niet richting de Kabaa wordt gebeden, is het gebed niet geldig. Wanneer iemand tijdens het gebed zich afwendt van de Kabaa, daarvan is het gebed niet geldig. Wanneer het gezicht zich afwendt van de Kabaa, dan wordt dit als niet passend beschouwd, maar verbreekt dit het gebed niet. Wanneer men niet exact weet welke richting hij behoort te bidden, dan behoort hij dit eerst te onderzoeken. Na zijn onderzoek, behoort hij te bidden naar de richting wat hij als Qibla heeft vastgesteld. Wanneer in dit geval de richting fout is, is het gebed nog altijd geldig.

Alleen wanneer hij tijdens het gebed zich realiseert dat hij de verkeerde richting op bidt, dan behoort hij zich wel te houden aan de Qibla. Wanneer men zonder te onderzoeken bidt en erachter komt dat zijn richting niet klopt, dan behoort het gebed over gedaan te worden. Wanneer hij in een bewegend voertuig bidt, ook dan behoort hij zich aan de Qibla te houden; mocht het voertuig van richting veranderen, dan wordt het gebed niet verbroken. Wanneer zich een levensdreigende situatie voordoet (zoals een oorlog), dan is hij niet verplicht de Qibla aan te houden. Het maakt hierbij niet uit welke richting hij bidt, het gebed wordt geaccepteerd.

Er zijn ook gevallen waarbij het niet verplicht is de Qibla aan te houden, maar het Soennah is dit wel te doen. Wanneer iemand buiten het gebed om smeekbeden verricht, wanneer er tijdens de Hadj de Ihram wordt verricht, wanneer er stenen worden gegooid, behoort met zich tot de Qibla te richten. Wanneer een dode wordt begraven, behoort zijn gezicht richting de Qibla gericht te zijn. Wanneer een dier wordt geslacht, wordt het richting de Qiblah gekeerd. Wanneer een Moslim tijdens zijn smeekbeden en daden zich tot Allah richt, toont dat aan dat de Moslim Allah’s tevredenheid wilt bereiken. Zo ook behoort men zich tijdens sommige daden zich van de Qiblah af te keren. De Profeet (v.z.m.h.) maakt met “Wanneer iemand naar het toilet gaat, laat hem dan de Qiblah noch voor zich, noch achter zich nemen. Laat hem naar het Oosten of het Westen van Medina keren.” (Nesai) duidelijk dat wanneer iemand niet nette dingen zal doen, zich niet tot de Qibla hoort te richten.

Hoewel de geleerden accepteren dat Allah’s daden niet gekoppeld kunnen worden aan een specifieke reden, hebben zij zich toch gefocust op de wijsheden van de existentie van één Qibla en het veranderen van de richting van de Qibla. Één van de belangrijkste wijsheden dat er één Qibla is, is de eenheid onder de Moslims. Zodoende zorgt één Qibla ervoor dat de onderlinge onenigheid opgeheven wordt en er in saamhorigheid hun smeekbeden verricht worden; om deze reden is er één Qibla aangewezen en is er bevolen zich hiernaar te richten. Dat de Qibla als Beyt’ul Makdis was gekozen, was om de gelovigen van de ongelovigen te scheiden. De reden dat de Qibla later is gewijzigd, is zoals het volgende vers al duidelijk maakt:

“Wij bepaalden de Qiblah, die gij volgdet slechts, opdat Wij hem, die de gezant van Allah volgt, onderscheiden van degene die hem de rug toekeert.” 2 om de joden van de Moslims te onderscheiden. 

Share this