Home | Oorzaken

Waarom zijn er oorzaken ingedeeld voor de handelingen van Allah?


Antwoord: 

Een vermaning binnen het eerste punt: O jij achteloze aanbidder van oorzaken! Oorzaken zijn als sluiers: goddelijke verhevenheid en macht maken dit noodzakelijk. Doch datgene wat hier handelingen verricht en dingen bewerkstelligt is de kracht van de Eeuwig Onafhankelijke. De eenheid en grootheid van God vereisen dit en maken de onafhankelijkheid ervan noodzakelijk. De ambtenaren van de Eeuwige Koning zijn geen uitvoerende machten van de goddelijke heerschappij, zij zijn verkondigers van Zijn rijk en de waarnemers en de opzichters van Zijn heerschappij. Deze ambtenaren en deze oorzaken dienen aan de ene kant als middel tot het behoud van Zijn verheven status, omdat de relatie tussen de overkoepelende kracht en deze kleine zaken blijvend schuilgaat, verborgen blijft. Tegelijkertijd openbaren zij op die wijze juist de verhevenheid van Zijn kracht en het ontzaglijke achter Zijn heerschappij. Niet als een menselijke koning, bezoedeld en besmet door onmacht en gebreken, die ambtenaren als mede-eigenaren in zijn rijk aanstelt.

Dit houdt dus in dat Hij de oorzaken zodanig heeft vastgesteld, dat de waardigheid van Zijn kracht binnen het oppervlakkige perspectief van het verstand behouden blijft. Net zoals de twee zijden van een spiegel heeft alles en een buitenzijde, een materiële kant die kijkt naar de aanwezige wereld, die lijkt op de gelakte zijde van de spiegel, bepalend voor de weerspiegeling van verschillende kleuren en vormen, en een binnenzijde, een spirituele kant, te vergelijken met de spiegelende zijde van de spiegel.

De materiële, zichtbare zijde kent omstandigheden die in tegenspraak zijn met de verhevenheid en volmaaktheid van de kracht van de Onafhankelijke. De reden voor de plaatsing van oorzaken is hier, om zowel de bron als het middel te zijn voor deze gebeurtenissen. In het aangezicht van de spirituele en werkelijke zijde is echter alles doorzichtig en mooi. Een directe relatie tussen deze zijde en de goddelijke kracht is heel geschikt, het is niet tegenstrijdig met de verhevenheid van de goddelijke kracht. Vandaar dat de oorzaken alleen maar een zichtbare kant hebben en niet echt van invloed zijn op de spiritualiteit en de werkelijkheid.

Een andere wijsheid achter de waarneembare oorzaken is, dat er geen onterechte klachten en valse tegenwerpingen aan de Absoluut Rechtvaardige dienen te worden gericht. De oorzaken zijn ervoor bedoeld om deze klachten en protesten op te vangen, ze fungeren min of meer als schietschijf. De tekorten liggen bij hen en komen voort uit hun onbekwaamheden. Dit mysterie is toe te lichten met een overlevering, een mooi voorbeeld in de vorm van een figuurlijk verhaal.

De aartsengel Azrail , de Engel des Doods, vrede zij met hem, zei tegen de Verheven God: ‘’Vanwege de opdracht om de zielen uit de lichamen te nemen, zullen Jouw dienaren zich over mij beklagen en gevoelens van wrok en wrevel jegens mij koesteren.’’ De Verheven God antwoordde hierop in de taal der wijsheid: ‘’ Tussen jou en Mijn dienaren zal Ik een sluier plaatsen in de vorm van ziektes en tegenspoed. Hierdoor zullen hun klachten zich richten tegen de oorzaken en zullen ze niet verontwaardigd zijn of boos op jouw worden.’’

Kijk, doordat ziektes een sluier vormen, zijn zij er de oorzaak van dat men zich de dood inbeeldt als slecht, maar de wijsheden en schoonheden, die verborgen zitten achter het nemen van de zielen van de doden, dienen in verband te worden gebracht met en te worden toegeschreven aan Azrail, vrede zij met hem, als onderdelen van zijn taken. Zo ook is de weledele Azrail zelf een sluier. Door een bron te zijn en als oorzaak te dienen voor de gang van zaken in sommige situaties die, tijdens het nemen van de ziel uit het lichaam, ogenschijnlijk als genadeloos worden gezien en ogenschijnlijk niet passen bij de grootsheid van Zijn barmhartigheid, is hij degen die dat ambt waarneemt en in die functie als sluier dient voor de kracht van God.

Jazeker, verhevenheid en grootheid vereisen, dat deze oorzaken voor de ogen van het verstand als sluiers over ‘de hand der kracht’’ van Allah liggen. De goddelijke eenheid en de geduchte grootheid vereisen, dat de oorzaken hun handen van de eigenlijke werken van Allah dienen af te houden en daar geen ware invloed op uitoefenen.

 

 

[Bediuzzaman Said Nursi, Een poort naar de goddelijke eenheid, Het tweeentwintigste woord, blz 58]

Share this