De vasten en de gemeenschap

By:

Aug 24, 2011

Eén van de vele wijsheden van de vasten met betrekking tot het sociale leven van de mens luidt als volgt:

Mensen zijn wat betreft levensomstandigheden verschillend geschapen. Op basis van die differentie verzoekt de Heer der waarheid de rijken om armen te helpen. De rijken echter kunnen de erbarmelijke staat en de honger van de armen slechts volledig vernemen middels de honger van de vasten. Mocht de vasten niet bestaan, dan zouden er vele genotzuchtige rijken kunnen zijn wie niet zouden bevatten hoe ellendig honger en armoede zijn en hoezeer armen behoefte hebben aan erbarmen. Vanuit dit perspectief is het erbarmen voor zijn eigen ras van de mens een fundament van ware dankbetuiging. Iedereen kan wel iemand vinden wie enigermate armer is dan hijzelf. Men is verantwoordelijk voor de meedogende omgang met dergelijke personen. Als de plicht van het ego laten honger lijden er niet zou zijn, zou men de van erbarmen afgeleide begunstiging en hulp niet kunnen uitvoeren; zo wel, dan zouden die alsnog niet compleet zijn. Want zijn eigen ziel ervaart de ware aard van die toestand niet.